جستجوگر گوگل

وضعیت آب و هوا

چشمانم وچشمانت| دوشنبه چهارم اردیبهشت 1385 | 2 بعد از ظهر  

که شاید لمحه ای آرام گیرد در میان چشم زیبایت

ولی در پیچ و تاب موجهای ساحل دریای چشمانت

نگاهم محو می گردد درون چشم زیبایت

همین کافی است تا شاید یکی باشند

چشمانم وچشمانت

بوی گل | دوشنبه چهارم اردیبهشت 1385 | 2 بعد از ظهر  

چیدن گل محکوم کردن اما کسی فکر نکرد که

  شاید من گلی کاشته باشم.

دوستي| یکشنبه سوم اردیبهشت 1385 | 2 بعد از ظهر  

دوستش داری| یکشنبه سوم اردیبهشت 1385 | 2 بعد از ظهر  

 از بودنش چشمات و ببند و اون لحظه اي كه اون كنارت

 نباشه و به خاطر بيار اگه چشمات خيس شد بدون

 داري به خودت دروغ ميگي و هنوز دوستش داري

| یکشنبه سوم اردیبهشت 1385 | 10 قبل از ظهر  

| شنبه دوم اردیبهشت 1385 | 2 بعد از ظهر  

تو همون...| شنبه دوم اردیبهشت 1385 | 2 بعد از ظهر  

 تا هميشه باشی پيشم اومدم تو رو ببينم

 تو اميد آخرينم تو که جونم تو که عمرم تو بودی

همه وجودم تو شدی

 زندگی من تو شدی

 عشق عزيزم نميدونم نميدونم نمی خوام هرگز بدونم

 که کی بود پنجره رو بست جستی زد خنديد و بعد رفت

ديگه کم کم سايه ی تو توی پنجره نيفتاد

ديگه عکست توی آينه مژده ای به من نمی داد

حسرت| شنبه دوم اردیبهشت 1385 | 2 بعد از ظهر  

 و خاطرات من همچنان گم شده است

                          آه..چه چهره نازی داری

                        پشت شیشه ی مات حسرت

افسوس که دستان جسارتم   برای رسیدن به تو چقدر کوتاه است

گریه| شنبه دوم اردیبهشت 1385 | 1 بعد از ظهر  

روز جدایی بود و از غم گریه کردیم تا لحظه آخر

دمادم گریه کردیم

 وقتی جدا شد چشم من از شانه هایت من تازه

فهمیدم که باهم گریه کردیم

بغض گلوی خسته مان را غم گرفته

زیرا شکستو باز محکم گریه کردیم

از هق هق ما عالمی هم با خبر شد

با اینکه ما آنقدر مبهم گریه کردیم

اشک تو را هم مثل اشکم پاک کردم

اما خداحافظ که گفتم گریه کردیم

 حالا پشیمان نیستم ازعشق اما

حسرت به دل ماندم چرا کم گریه کردیم 

ترا| شنبه دوم اردیبهشت 1385 | 1 بعد از ظهر  

عشق| شنبه دوم اردیبهشت 1385 | 1 بعد از ظهر  

   عشق من بی انتهاست

            رد پای اشکهایم را بگیر          

        تا بدانی خانه عاشق کجاست

امشب اي ماه به درد دل من تسكيني

آخر اي ماه تو همدرد من مسكيني

تو مثل باران تابستاني مي ماني

كه زمين خشك دلم را سيراب مي كني

دوستت دارم

دل| شنبه دوم اردیبهشت 1385 | 1 بعد از ظهر  

ای پرنده ی مهاجر| شنبه دوم اردیبهشت 1385 | 11 قبل از ظهر  

خوشبختی را نمی توان وام گرفت
خوشبختی را نمی توان برای لحظه ای نیز به عاریت خواست
خوشبختی را نمی توان دزدید
نمی توان خرید
نمی توان تکدی کرد ...
پرنده سعادت دیگران را نمی توان به دام انداخت
به خانه خویش اورد و در قفسی محبوس کرد
به امید باطلی به خیال خامی .
خوشختی گمان می کنم تنها چیزیست در جهان که فقط با دستهای
طاهر کسی که براستی خواهان ان است ساخته میشود
و از پی اندیشیدنی طاهرانه . 

عشق| شنبه دوم اردیبهشت 1385 | 11 قبل از ظهر  

منو كاربري

تصوير و سخن روز

موضوعات

دوستان

آرشيو مطالب

آمار بازديد

Custom Code